Profesoresha Dorina Hoxha është pezulluar përkohësisht nga detyra si Dekane e Fakultetit të Drejtësisë në Universitetin e Tiranës, me një vendim të firmosur nga rektori Artan Hoxha.
Sipas dokumentit zyrtar të datës 20 maj 2026, pezullimi argumentohet me faktin se Hoxha është kandidate për anëtare të Këshillit të Lartë Gjyqësor dhe Këshillit të Lartë të Prokurorisë, çka sipas rektoratit krijon nevojën për shmangie të konfliktit të interesit dhe garantim të paanshmërisë institucionale gjatë procedurës së përzgjedhjes.
Në vendimin e siguruar, rektori cakton përkohësisht Prof. Dr. Skënder Kaçupin për të ushtruar funksionet e dekanit deri në përfundim të procedurave përkatëse.
Universiteti i Tiranës nuk ka bërë ende publik një reagim të detajuar mbi bazën konkrete procedurale të këtij pezullimi, ndërsa vetë Dorina Hoxha nuk ka reaguar publikisht deri tani.
Hoxha drejtonte Fakultetin e Drejtësisë prej disa vitesh dhe konsiderohet një nga figurat më të njohura të së drejtës penale në universitetin më të madh publik në vend.
A krijon ky vendim një precedent të rrezikshëm?
Përtej aspektit formal, ky vendim hap një debat më të gjerë mbi kufijtë e pushtetit administrativ në universitete dhe raportin mes autonomisë akademike dhe proceseve të institucioneve të drejtësisë.
Në thelb, pyetja kryesore është kjo:
A mund të pezullohet një drejtues akademik vetëm sepse kandidon për një post kushtetues apo institucional?
- Konflikti i interesit apo interpretim i zgjeruar i kompetencës?
Në vendim argumentohet se pezullimi bëhet për të shmangur konfliktin e interesit gjatë procesit të përzgjedhjes në KLGJ dhe KLP. Megjithatë, fakti që një person kandidon për një post publik nuk përbën automatikisht shkak për pezullim, përveç rasteve kur ligji e ndalon shprehimisht ushtrimin paralel të funksioneve.
Kjo e bën vendimin të debatueshëm juridikisht, sepse krijon perceptimin se administrata universitare mund të ndërhyjë paraprakisht ndaj një kandidature, pa pritur një vendimmarrje finale nga organet kompetente.
- Rreziku i standardit selektiv
Një tjetër element sensitiv është standardi që krijohet. Nëse një dekan pezullohet për shkak të kandidimit në një institucion të drejtësisë, a do të aplikohet i njëjti standard për çdo pedagog apo drejtues universiteti që kandidon në institucione publike, borde apo organe të pavarura?
Në mungesë të një praktike të konsoliduar, ekziston rreziku që masa të tilla të perceptohen si selektive ose të motivuara politikisht apo institucionalisht.
- Autonomia universitare përballë pushtetit të rektorit
Universitetet publike funksionojnë mbi parimin e autonomisë akademike dhe të vetëqeverisjes. Pikërisht për këtë arsye, çdo ndërhyrje ndaj një drejtuesi të zgjedhur duhet të jetë e mbështetur në procedura shumë të qarta dhe transparente.
Nëse pezullimi përdoret si instrument administrativ pa një proces disiplinor apo pa një shkelje të provuar, atëherë krijohet një precedent ku rektori fiton një pushtet të zgjeruar mbi mandatet e zgjedhura akademike.
Kjo është veçanërisht sensitive në Fakultetin e Drejtësisë, një institucion që historikisht ka pasur ndikim të drejtpërdrejtë në reformën në drejtësi dhe në formimin e elitës juridike shqiptare.
- Konteksti institucional e bën çështjen edhe më delikate
Rasti bëhet më kompleks edhe për shkak të debatit publik që ka ekzistuar më parë ndaj figurave drejtuese të Fakultetit të Drejtësisë dhe Universitetit të Tiranës, përfshirë akuza publike për plagjiaturë të ngritura nga studiuesi Taulant Muka ndaj Artan Hoxhës dhe Dorina Hoxhës. Këto akuza janë publikuar në media, por nuk kanë prodhuar deri tani një vendim përfundimtar institucional apo gjyqësor.
Pikërisht për këtë arsye, çdo vendim administrativ mes figurave kryesore të të njëjtit institucion lexohet edhe politikisht, jo vetëm juridikisht.
Çfarë pritet tani?
Nëse Dorina Hoxha e ankimon vendimin, çështja mund të kthehet në një test të rëndësishëm për:
- kufijtë e kompetencave të rektorit;
- standardet e konfliktit të interesit në universitete;
- dhe mbrojtjen e mandateve akademike të zgjedhura.
Në plan më të gjerë, ky rast mund të shndërrohet në një precedent referues për të gjitha universitetet publike në Shqipëri. Nëse masa konsiderohet e ligjshme, ajo mund të përdoret edhe në raste të tjera. Nëse konsiderohet arbitrare, atëherë do të ngrejë shqetësime serioze mbi pavarësinë e institucioneve akademike nga vendimmarrja administrative.
